Bluff!
Oncle Pierre vient de mourir. Pas à la chasse comme il l’a peut-être secrètement souhaité. Mort de vieillesse, dans son lit. J’ai quarante-sept ans, presque son âge au moment de notre glorieuse chasse. J’avais complètement oublié cette histoire. Je referme l’album photos et le porte dans ma voiture.
En revenant dans la maison, où l’antiquaire recense les meubles, je fais un dernier tour. Je longe le couloir où sont pendus au mur une trentaine de trophées d’antilopes. Je retrouve les longues cornes en spirales de notre topi.
Au salon, accroché à la cheminée, le crâne du buffle domine la pièce. Il incarne la même puissance mal contenue que dans mon souvenir. Je passe la main sur les épaisses cornes noires : elles m’inspirent une étrange crainte mêlée de respect.
- Les trophées ? me demande l’antiquaire.
- Envoyez-les au Muséum d’histoire naturelle.
Yves De Wolf – Clément
Auderghem, décembre 2004
Marijke Trog
11 mars 2010 at 5:20
Dag Yves,
Ook al ging ik nooit op jacht -toch niet in die mate- een stukje Afrika werd bij het lezen van dit stuk zeer levendig, al is het meer dan 20 jaren geleden dat ik er nog kwam!
Tse-tse vliegen konden ons niet deren en we zaten -om beurten- het bovenlichaam door de deuropening van onze Peugeot (nadat we de ruiten volledig omlaag hadden gedraaid) om alles beter te kunnen observeren. Levensgevaarlijk, want we dienden heel alert te zijn voor struiken en takken gezien mijn vader er zelf geen aandacht aan besteedde! Het was telkens weer bliksemsnel dekking zoeken in de auto, maar met een toen nog jong en soepel lijf was dat geen probleem! Heerlijke tijd! ….
Heb bij bepaalde passages ook heel hartelijk moeten lachen! Dank dus om me te wijzen op het stukje Akagera dat ik zonet met veel plezier heb gelezen!
Groeten,
Marijke